เขาคอหงส์ สายเลือดเลี้ยงที่ถูกลืม

  • วันพุธที่ 13 ตุลาคม 2010 เวลา 15:38 น.
  • แก้ไขล่าสุด วันศุกร์ที่ 22 กรกฏาคม 2011 เวลา 11:53 น.
  • เขียนโดย Administrator

 

ในรอบกึ่งทศวรรษที่ผ่านมา พลังการตื่นตัวเพื่อปกป้องทรัพยากรธรรมชาติของมวลชนคนปักษ์ใต้ย่อมประจักษ์ให้สาธารณะชนได้เห็นแล้วว่า ความสามัคคีพร้อมใจเป็นหนึ่งเดียวเพื่อที่จะสร้างสรรค์เท่านั้น ที่จะทำให้โลกบ้านเกิดของเราชะลอจากวิกฤติจากหายนะ ป่าต้นน้ำผาดำคงจะไม่มีเหลือแม้แต่ตอไม้ให้ดินได้ยึดราก หากไม่มีความกล้าที่จะลุกขึ้นสู้ของประชาคมรักษ์ป่าต้นน้ำผาดำ ประกายงามค่าเล็กๆของมวลชนคนสร้างสรรค์แห่งป่าเขาส่งประกายพลังต่อผลไปเป็นแม่เหล็กขับเคลื่อนให้มวลชนคนรักษ์ป่าต้นน้ำปักษ์ใต้ได้ตื่นขึ้นมาเพื่อร่วมด้วยช่วยกันปกป้องสมบัติอันงามค่าที่บรรพบุราแห่งแผ่นดินได้ก่อกำเนิดสร้างมา คล้ายจะบอกให้โลกรู้ว่า ถึงเวลาแล้วที่เพื่อนมนุษย์ทุกคนต้องหันมาสนใจปฐมปัจจัยแห่งวิถีเดิมแท้ของตัวเอง

ผลพลังของมวลชนคนสร้งสรรค์ก็กล้าก้าวไปร่วมกันคิดขับเคลื่อนผลักดันให้ทะเลสาปสงขลากลายเป็นมรดกอันงามค่าของโลกแห่งชีวิต และแล้ว...ทะเลสาบสงขลาก็ส่งเสียงคำรามออกมาให้ความทรงจำแห่งโลกได้ยิน

ในขณะที่การตื่นตัวรวมพลังกันของมวลชนคนปักษ์ใต้กำลังขับเคลื่อนไหวไปสร้างภาพอันงามค่า ยังมีอีกหนึ่งป่าต้นน้ำที่เป็นสายเลือดเลี้ยงเมืองหาดใหญ่มาอย่างสัตย์ซื่อช้านานวึ่งกำลังหายนะรอลมหายใจสุดท้ายอย่างโดดเดี่ยว เสียงเลื่อยยนต์ที่ดังกึกก้องแห่งเขาคอหงส์  รถยนต์ที่มีกำลังสามารถในการขุดทำลาย  มนุษย์ผู้บุกรุก อาชญากรที่เกิดจากน้ำมือมนุษย์และผลพวงจากเทคโนโลยีที่มนุษย์สร้างขึ้น สร้างหายนะให้ป่าต้นน้ำเขาคอหงส์ได้รุนแรงไม่ต่างไปจากป่าต้นน้ำผาดำ ความเจ็บปวดของดิน หิน ไม้ที่นี้ คงไม่แตกต่างไปจากความเจ็บปวดของภูบรรทัด เทือกเขาหลวง เทือกเขาน้ำค้าง และทุกเทือกป่าต้นน้ำแห่งโลก

โดยมือมนุษย์ที่กำลังรุกล่าเอาชีวิตจากป่าต้นน้ำเขาคอหงส์อย่างไร้การปราณีโดยที่สายตาอันบอดใบ้ของรัฐก็ยังใบ้บอดสนิทที่จะเห็นทางดีเพื่อเดินได้ ลูกหลานของบรรพบุรุษแห่งเขาคอหงส์ก็กำลังหลับใหลอยู่ใต้ฟ้าอาณาจักรเศรษฐกิจอันมั่งคั่งแห่งดินแดนปักษืใต้ สถาบันการศึกษาอันทรงเกีนรติที่มีอยู่มากมายในแผ่นดินปักษ์ใต้ก็ไร้สติปัญญาสามารถพอที่จะผลิตบัณฑิตมาเพื่อที่จะกู้วิกฤตหายนะแห่งป่าต้นน้ำเขาคอหงส์ กลไกอันบอดใบ้ของรับก็ไร้ศักยภาพอย่างรุนแรงที่จะเป็นผู้นำเพื่อช่วยกู้วิกฤตป่าต้นน้ำเขาคอหงส์ให้อยู่รอด ฤา ป่าต้นน้ำเขาคอหงส์ไม่เคยมีอยู่จริงบนแผ่นดินแผ่นดินปักษ์ใต้???

โดยอัตลักษณ์ธรรมอันงามค่าป่าไม้เปรียบดั่งบุพการีที่มีแต่การเอื้อให้เป็นแหล่งบรรณาการปัจจัยพื้นฐานเพื่อการดำรงอยู่ของสรรพชีวิต เอื้ออาหาร เอื้อที่พักอาศัย เอื้อเครื่องนุ่งห่ม เอื้อยารักษาโรค ให้กับมวลมนุษยชาติ และเอื้อลมหายใจให้กับโลกได้หมุนไปตามสมดุลวิถี  สายน้ำนมศักดิ์สิทธิ์ถูกกลั่นหยดรินสาย วันแล้ววันเล่า โดยมิรู้สิ้น แต่...มนุษย์กลับหลงลืมไปว่าป่าไม้คือแม่แห่งสายเลือดเลี้ยง

 

ในสมัยที่พระพุทธองคืทรงแสวงหาเพื่อค้นเจอธรรมของผู้ตื่นรู้ พระองค์ทรงใช้ความดิบชื้นรกชัฏของป่าเป็นทั้งมหาวิทยาลัยและครูแห่งชีวิต ป่าได้บ่มเพาะธาตุรู้ของพระองค์จนวันหนึ่งโลกก็ได้ถือกำเนิดศาสดาผู้เป็นครูของเทวดา และมนุษย์ทั้งหลาย กงล้อสัจจะธรรมแห่งผู้ตื่นรู้ถูกขับเคลื่อนจากความดิบแห่งผืนป่า แม้กาลเวลาจะผ่านมาเกินยี่สิบห้าศตวรรษ ป่าไม้ก็ยังคงทำหน้าที่เป็นมหาวิทยาลัยและครูแห่งชีวิตให้กับมวลมนุษย์ได้อย่างสัตย์ซื่อ  กงล้อธรรมขององค์พระศาสดาแห่งพระพุทธศาสนาก็ยังคงขับเคลื่อนค้ำจุนโลกอยู่นิรันดร์ แต่ศรัทธาของมนุษย์ที่มีต่อบุพการีแห่งชีวิตเริ่มสั่นคลอนเมื่อความโลภมาเยือน โลกแห่งความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ หมุนวิถีทุนรุกเข้ามาครอบงำวิถีชีวิตมนุษย์จนเป็นศาสนาแห่งลมหายใจ ทรัพยากรธรรมชาติถูกนำมาใช้อย่างบ้าคลั่งเพื่อสนองความมั่งคั่ง การทำลายล้างเข้ามาครอบงำชี้ทางให้มนุษย์ได้เดิน ภูเขาถูกระเบิดเพื่อนำมาสร้างป่าคอนกรีต ป่าไม้ถูกโค่นจนแทบไม่เหลือตอไม้ให้ดินได้ยึดราก ทุกป่าต้นน้ำแห่งโลกถูกมือโลภของมนุษยืรุกล่าอย่างไร้ปราณี ดั่งบุพการีแห่งชีวิตกำลังถูกลูกในไส้ไล่ล่าล้างผลายจนป่วยไข้ปางตาย

ป่าต้นน้ำเขาคอหงส์ก็กำลังตกอยู่ในชะตากรรมแห่งหายนะไม่ต่างไปจากป่าต้นน้ำอื่นๆแห่งโลก บุพการีแห่งชีวิต สายเลือดเลี้ยงสายนี้กำลังป่วยไข้ไร้ทางเยียวยาเพื่อสนองโลภมั่งคั่งวิถีทุน มนุษย์ได้รุกทำลายป่าต้นน้ำเขาคอหงสื วันแล้ววันเล่า มิรู้สิ้น เสียงคำรามร้องอย่างเจ็บปวดสาหัสของบรรพบุรุษแห่งเขาคอหงส์ก็ไม่สามารถปลุกต่อมสำนึกดีของลูกหลานแห่งเขาคอหงส์ให้ตื่นได้  จะมีประโยชน์ใดเล่าที่จะมัวหลงชื่นชมกับความเป็นเมืองหลวงทางเศรษฐกิจอันมั่งคั่งของปักษ์ใต้ ในเมื่อสายเลือดเลี้ยงเมืองหาดใหญ่อย่างสัตย์ซื่อมายาวนานกำลังคำรามด้วยเสียงหายนะสุดท้าย ตื่นเถอะลูกหลานแห่งเขาคอหงส์ ตื่นเถอะลูกหลานคนปักษ์ใต้  ตื่นขึ้นมาดูลมหายใจสุดท้ายของป่าต้นน้ำเขาคอหงส์...บุพการีแห่งชีวิตที่ถูกลืม

ที่มา: หนังสือพิมพ์ทางไท

ป่าต้นน้ำแห่งเมืองหาดใหญ่

เขาคอหงส์ทอดตัวตระหง่านแนวเหนือใต้พาดกลางเมืองหาดใหญ่  มีลักษณะทางธรณีวิทยาเป็นภูเขาหินชั้นและหินแปรในยุคคาร์บอนิเฟอรัส บริเวณโดยรอบบางส่วนเป็นหินชนิดเดียวกันแต่อยู่ในยุคควอเทอร์นารี่ และมีบ้างทางตอนกลางฝั่งตะวันออกของเขาคอหงส์มีชั้นอัคนียุคจูแรสซิกและไตรแอสซิกเชื่อมอยู่ เขาคอหงส์มีความยาวประมาณ 5.6 กิโลเมตร จากปลายสุดทางทิศเหนือที่ระดับความสูง 100 เมตร เหนือระดับน้ำทะเล ซึ่งอยู่ห่างจากโรงเรียนหาดใหญ่พิทยาคม ประมาณ 800 เมตร ถึงปลายสุดทางใต้บริเวณโรงเรียน          ม.อ.วิทยานุสรณ์ ที่ระดับความสูงประมาณ 40 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล

เขาคอหงส์เป็นผืนที่ป่าขนาดใหญ่ผืนสุดท้ายที่อยู่ใกล้เมืองหาดใหญ่ที่สุด เป็นพื้นที่ซับน้ำ เป็นแหล่งต้นน้ำ เป็นปอดของเมือง เป็นแหล่งหลบภัยของสัตว์ป่ามาช้านานเป็นพื้นที่ประวัติศาสตร์สำคัญทางพระพุทธศาสนามาช้านาน ร่องรอยสถูปเจดีย์ พระกรุโบราณที่ถูกกาลเวลาถมไว้ใต้ดิน เป็นตัวบ่งบอกถึงความเจริญทางจิตวิญญาณของคนพื้นถิ่นโบราณแถบถิ่นนี้ได้ได้แจ่มชัด แต่ในขณะที่เมืองหาดใหญ่หมุนตัวเองไปสู่ความมั่งคั่งแห่งวิถีทุน ประวัติศาสตร์อันงามค่าก้ถูกลืมทิ้งไว้ การครอบครองพื้นที่เขาคอหงส์กลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความมั่งคั่ง ถิ่นธรรมอันงามค่ากำลังถูกเรียกร้องให้กลายเป้นชุมชนกาสิโน สถูปเจดีย์ถูกไถกลบทิ้ง  ป่าไม้ถูกรุกโค่น เขาคอหงส์ถูกขุดทิ้งเพื่อสร้างความเป็นเมืองให้เจริญรุ่ง ฤา...ผลประโยชน์อันมั่งคั่งของมนุษย์ กำลังฆ่าลมหายใจแห่งชีวิตเขาคอหงส์

 

แม้เขาคอหงส์จะเป็นผืนที่ป่าต้นน้ำเล็กที่ไร้ค่าความหมายในความทรงจำมนุษย์ แต่เขาคอหงส์ย่อมเป็นสายเลือดเลี้ยงที่งามค่าโดยธรรมชาติ  เขาคอหงส์เป็นแหล่งที่งามค่าโดยธรรมชาติ เขาคอหงส์เป็นแหล่งน้ำที่ยังมีความสำคัญหล่อเลี้ยงเมืองหาดใหญ่และชุมชนโดยรอบเสมอแม้จะถูกลืม เป็นต้นน้ำให้กับคลองเรียนก่อนที่จะไหลลงสู่คลองอู่ตะเภาและก่อนที่จะไหลลงสู่ทะเลสาบสงขลา เป็นต้นน้ำไหลลงสู่อ่างเก็บน้ำในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และเป็นต้นน้ำไหลไปเติมอ่างเก็บน้ำมณฑลทหารบกค่ายเสนาณรงค์

ปัจจุบันพื้นที่ป่าเขาคอหงส์ถูกรุกถางเพื่อทำสวนยาง บ้านจัดสรร ที่ตั้งตลาดพุทธพานิช ศักยภาพที่เคยเป็นแหล่งน้ำอันบริสุทธิ์ที่คอยไหลหล่อเลี้ยงความอุดมของเขาคอหงส์ถอถอยน้อยลงจากอย่างต่อเนื่อง  จึงเป็นที่น่าเสียดายว่า ในสภาวะที่เราต้องเผชิญกับสภาวะโลกร้อนและภัยแล้งที่กำลังทวีความรุนแรงเพิ่มขึ้นนั้น  เขาคอหงส์ซึ่งเป็นพื้นที่ป่าต้นน้ำสำคัญของเมืองเศรษฐกิจปักษ์ใต้ กำลังถูกทำลายล้างอย่างรุนแรง และไร้มือใดที่จะยื่นมาเยียวยา หรือความั่งคั่งทางเงินตรา  ปิดตาให้มนุษย์ลืมที่จะคิดถึงบุญคุณอันยิ่งใหญ่ของแม่ดินแห่งเขาคอหงส์

เมื่อความเจริญทางวัตถุที่มนุษย์สร้างขึ้นมาลบคุณค่าวิหารธรรมแห่งแผ่นดินหายนะไม่รู้จบก็มาเยือนเมืองหาดใหญ่ภัยพิบัติที่เกิดจากน้ำท่วมครั้งแล้วครั้งเล่าแวะเวียนมาสร้างความเสียหายให้กับเมืองหาดใหญ่อย่างถี่เนื่อง หายนะที่เกิดขึ้นบนแผ่นดินเขาคอหงสื ย่อมส่งผลหายนะต่อเนื่องมาสู่มนุษย์โดนไร้ทางเลี่ยง และเป็นเรื่องที่น่าเศร้า  เมื่อคนเมืองหาดใหญ่หนีภัยน้ำท่วมไปพึ่งอาศัยร่มเงาเขาคอหงส์ แต่ภัยพิบัติใหม่ที่กำลังมาเยือนย่อมสร้างความน่ากลัวได้ไม่น้อยนัก นั่นก็คือ ทุกคนที่อาศัยอยู่แถบที่ราบเชิงเขาคอหงส์ กำลังตกอยู่ภายใต้วิกฤติเขาคอหงส์ถล่มข่มขวัญทั้งยามหลับและยามตื่น  ก่อนที่วิกฤติหายนะแห่งเขาคอหงส์จะไร้ทางแก้ไขไปมากกว่านี้ ตื่นขึ้นเถอะ ลูกหลานแห่งเขาคอหงส์ ก่อนที่เขาคอหงส์จะถูกฝังไว้ใต้ความหายนะ ก่อนที่เมืองหาดใหญ่จะจมอยู่ใต้สายน้ำแห่งความวิบัติไม่รู้สิ้น


ป่าต้นน้ำเขาคอหงส์กับประกายเล็กๆแห่งความหวัง

ในปี พ.ศ.2551  มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ได้ทำหนังสือถึงเลขาธิการราชวัง เพื่อขอรับสนองพระราชดำริและถวายสิทธิการใช้พื้นที่ดินบนเขาคอหงส์จำนวน 200 ไร่  เพื่อสนองพระดำริและสนับสนุนการดำเนินงานตามกิจกรรมปกปักพันธุกรรมสิ่งมีชีวิต เพื่อใช้เป็นแหล่งศึกษาและอนุรักษ์พันธุกรรมพืชและสิ่งมีชีวิตในเขตภูมิภาคภาคใต้ รวมทั้งการติดตามการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของสังคมพืชและสิ่งมีชีวิตในพื้นที่ป่ายาง เพื่อให้เป็นฐานข้อมูลที่สำคัญทางวิชาการ ของเยาวชนนักเรียน นักศึกษา และประชาชนทั่วไป
ในกาลต่อมา พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาได้จัดทำโครงการฝึกอบรมตามกิจกรรมปกปักพันธุกรรมพืชขึ้น และเนื่องจากเขาคอหงส์เป็นพื้นที่ที่หน่วยงานภาครัฐและประชาชนได้ถือกรรมสิทธิ์ครอบครอง จึงมีการเชิญบุคคลและตัวแทนจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องมาร่วมแลกเปลี่ยนสะท้อนถึงปัยหาความล่มสลายของเขาคอหงส์  และมาช่วยกันคิดหาวิธีการสร้างจิตสำนึกอนุรักษ์เขาคอหงส์ร่วมกัน  นับว่าเป็นจุดเริ่มต้นในการแสวงหาความร่วมมือเพื่อนำไปสู่การแก้ปัญหาในทางรูปธรรม เพื่ออนุรักษ์และดำรงไว้ซึ่งความอุดมของเขาคอหงส์สืบไป

 

ประกายความหวังย่อมมีค่าในดินแดนที่ไร้หวัง การขับเคลื่อนไหวของนักเรียน นักศึกษา นักวิชาการ นักการเมืองท้องถิ่น ก่อให้เกิดภาคีเพื่อนที่มีจิตวิญญาณรักษ์เขาคอหงส์เคลื่อนไหวได้ในความเป้นจริง เป้าหมายสำคัญหลักในการเคลื่อนไหวของทุกผู้ที่มีจิตวิญญาณสาธารณะ ก็เพื่อ มุ่งอนุรักษ์เขาคอหงส์ไว้เป็นต้นทุนของทรัพยากรธรรมชาติ และดำรงไว้ซึ่งความเป็นบุพการีแห่งชีวิตของป่าต้นน้ำเขาคอหงส์เพื่อให้คนรุ่นหลังได้รู้จำ    
ในท่ามกลางประกายความหวังเล็กๆ การรุกล่าของผู้บ่อนทำลายเขาคอหงส์ยิ่งแกร่งพลังเหนือกว่ามากเท่านัก  ถึงเวลาแล้วที่คนของรัฐและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับพื้นที่ป่าต้นน้ำ ต้องตื่นขึ้นมาอย่างกล้าหาญ กล้าหาญที่จะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด ถึงเวลาแล้วที่คนของรัฐต้องตื่นมาเพื่อที่จะนำสิ่งที่ดีที่สุดมาให้สาธารณะชน อย่าพยายามผลักปัญหาว่าไม่ใช่หน้าที่ของตัวเองอย่างหน้าอายไร้ยางสำนึกผิดชอบชั่วดี ป่าต้นน้ำผาดำ ทะเลสาบสงขลา  โดดเดี่ยวห่างไกลจากความรู้สึกของคนของรัฐมายาวนาน ขอจิตสำนึกฝ่ายดีที่ยังพอมีหลงเหลืออยู่ในต่อมรู้สึกความเป็นมนุษย์ ตื่นเถอะ... คนของรัฐและบุตรหลานแห่งเขาคอหงส์ ตื่นมามาช่วยฟื้นชีวิตป่าต้นน้ำเขาคอหงส์ด้วยกัน